28338
Nuty
W koszyku
Na Mazurach tańczono bardzo zamaszyście, z charakterystycznym tupaniem, czyli bukaniem. Tańce miały dużą dynamikę i ekspresję ruchu. Były to typowe tańce wiejskie zbliżone do oberków i mazurów. Najlepszą okazję do tańca stanowiły wesela, które według starych zwyczajów trwały na na Warmii i Mazurach czasami nawet tydzień. Do tańca grała wtedy kapela, złożona najczęściej ze skrzypiec, klarnetu, basu i bębenka. Goście musieli ją sami opłacić datkami. Tańczono i bawiono się również w każdą niedzielę. Do zabawy przygrywał na skrzypcach grajek. Takie tańce w lecie odbywały się na wolnym powietrzu, a w zimie przenoszono się do izby lub karczmy. Szczególnie wesoło bawiono się w zapusty, niekiedy wymyślając nawet bardzo złośliwe zabawy. Tańce trwały trzy dni przed środą popielcową. Przygrywał najczęściej jeden lub kilku grajków. Młodzi bawili się wtedy w żabkę, w hejduka, zilka, i barana; chodzili po wsi z muzyką i tańcami , grając, śpiewając i hałasując.
Status dostępności:
Wypożyczalnia
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. Wok.1657 [Wypożyczalnia], Magazyn Nuty 2130 [Magazyn] (2 egz.)
Strefa uwag:
Uwaga ogólna
W rozdziale o tańcach figury taneczne i schematy kroków.
Uwaga dotycząca prac współwydanych
Zawiera również: Uwagi o gwarze Warmii i Mazur / Witold Doroszewski.
Uwaga dotycząca zawartości
Zawiera: Pieśni pracy, krzywdy, niedoli ; Pieśni zalotne i miłosne ; Pieśni obrzędowe i rodzinne ; Pieśni żartobliwe ; Pieśni żołnierskie i balladowe ; Pieśni taneczne ; Tańce Warmii i Mazur.
Uwaga dotycząca języka
Przedmowa i słowa polskie.
Recenzje:
Pozycja została dodana do koszyka. Jeśli nie wiesz, do czego służy koszyk, kliknij tutaj, aby poznać szczegóły.
Nie pokazuj tego więcej