Tom zatytułowany Sztuka europejskiego baroku otwierają rozdziały dotyczące sztuk muzycznych. Autorzy poruszają zagadnienia twórczości kompozytorów baroku, technik wykonawczych oraz stylistyki. Po rozdziałach stricte muzycznych zamieszczono rozdziały podejmujące zagadnienia rzemiosła artystycznego i malarstwa w Polsce. Publikację otwiera rozdział autorstwa Mateusza Andrzejewskiego, w którym Autor nawiązując do albumu Handel-Inspired wydanego w 2007 roku omawia recepcję dzieł barokowego twórcy, które interesowały jego muzycznych spadkobierców. Anna Firlus przedstawia rolę i funkcjonowanie głosu basowego w realizacji basso continuo z uwzględnieniem kontekstu historycznego i stylistycznego tej praktyki wykonawczej. Autorka na wybranych przykładach charakteryzuje zapoczątkowaną w renesansie praktykę diminuowania linii basu. Agata Meissner podejmuje analizę źródeł barokowej muzyki kościelnej: przykłady z traktatu Pogliettiego oraz manuskryptu SA 1, które zostały zaprezentowane w aspekcie pedagogicznym. Włoski wirtuoz akordeonu Giorgio Dellarole w swoim tekście dotyka oryginalnego zagadnienia – wykonawstwa muzyki dawnej na akordeonie oraz zasad transkrypcji utworów na ten instrument. Rozdział został opublikowany dodatkowo w języku włoskim. W kolejnym rozdziale Agaty Meissner można odnaleźć rozważania na temat powiązań systemu temperacji i instrumentarium historycznego. Autorka na podstawie materiałów źródłowych i repertuaru muzycznego przedstawia zastosowanie tasti spezzati w austriackiej muzyce klawesynowej oraz kameralnej z XVII wieku. Justyna Wróblewska w swoim opracowaniu podejmuje się przedstawienia problematyki XVIII-wiecznych angielskich transkrypcji na instrumenty klawiszowe, tj. klawesyn, organy i pianoforte. W swym tekście zaprezentowała różnicę pomiędzy kolekcjami przeznaczonymi dla muzycznych amatorów, a tymi tworzonymi dla profesjonalnych muzyków tamtych czasów. W rozdziale Macieja Zakrzewskiego można przeczytać na temat wybranych zagadnień artykulacyjnych obecnych w muzyce organowej XVIII wieku (toccare, touche, artikulation). Monografię tematyczną zamykają dwa rozdziały z zakresu sztuk pięknych. Magdalena Ludera podjęła się omówienia stanu badań nad konwentem dominikanów w Janowie Lubelskim na terenie Ordynacji Zamojskiej. Autorka udowadnia w swoich badaniach, iż niektóre z janowskich obrazów można przypisać malarzom aktywnym na terenie Ordynacji Zamojskiej, tj. Gabrielowi Sławińskiemu i jego prawdopodobnemu uczniowi lub naśladowcy, Jakubowi Bobrowskiemu. W rozdziale Moniki Paś znajduje się prezentacja kultury materialnej z okresu XVII–XIX wieku mających charakter kolekcjonerski, tj. czarek z cementowanej miedzi, które znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie. Podjęte w niniejszej monografii wieloaspektowe dyskursy naukowe potwierdzają szerokie zainteresowanie wyrafinowaną sztuką złotego wieku, która najpełniej wyraża się w urzekającej bogactwem form i ponadczasowym pięknem twórczości artystycznej. (Monika Karwaszewska)