"Scenography and Art History" reimagines scenography as a critical concept for art history, and is the first book to demonstrate the importance and usefulness of this concept for art historians and scholars in related fields. It provides a vital evaluation of the contemporary importance of scenography as a critical tool for art historians and scholars from related branches of study addressing phenomena such as witchy designs, Early Modern festival books, live rock performances, digital fashion photography, and outdoor dance interventions. With its nuanced and detailed case studies, this book is an innovative contribution to ongoing debates within art history and visual studies concerning multisensory events. It extends the existing literature by demonstrating the importance of a reimagined scenography concept for comprehending historical and contemporary art histories and visual cultures more broadly. The book contends that scenography is no longer restricted to the traditional space of the theatre, but has become an important concept for approaching art historical and contemporary objects and events. It explores scenography not solely as a critical approach and theoretical concept, but also as an important practice linked with unrecognized labour and broader political, social and gendered issues in a great variety of contexts, such as festive culture, sacred settings, fashion, film, or performing arts. Designed as a key resource for students, teachers and researchers in art history, visual studies, and related subjects, the book, through its cross-disciplinary frame, does consider, implicitly and explicitly, the roles of both scenography and art in society.

„Scenografia i historia sztuki” na nowo definiuje scenografię jako kluczowe pojęcie dla historii sztuki i jest pierwszą książką, która dowodzi znaczenia i użyteczności tej koncepcji dla historyków sztuki i badaczy z pokrewnych dziedzin. Stanowi ona istotną ocenę współczesnego znaczenia scenografii jako kluczowego narzędzia dla historyków sztuki i badaczy z pokrewnych dziedzin, zajmujących się takimi zjawiskami, jak projekty czarownic, wczesnomodernistyczne książki festiwalowe, występy rockowe na żywo, cyfrowa fotografia mody i plenerowe interwencje taneczne. Dzięki niuansom i szczegółowym studiom przypadków, książka ta stanowi nowatorski wkład w toczące się debaty w historii sztuki i badaniach wizualnych dotyczące wydarzeń multisensorycznych. Poszerza ona istniejącą literaturę, demonstrując znaczenie nowej koncepcji scenografii dla szerszego rozumienia historycznych i współczesnych historii sztuki oraz kultur wizualnych. Książka dowodzi, że scenografia nie jest już ograniczona do tradycyjnej przestrzeni teatru, ale stała się ważnym pojęciem w podejściu do historycznych i współczesnych obiektów i wydarzeń artystycznych. Bada scenografię nie tylko jako podejście krytyczne i koncepcję teoretyczną, ale także jako ważną praktykę powiązaną z nieuznawaną pracą oraz szerszymi zagadnieniami politycznymi, społecznymi i związanymi z płcią w różnorodnych kontekstach, takich jak kultura świąteczna, miejsca kultu, moda, film czy sztuki performatywne. Zaprojektowana jako kluczowe źródło wiedzy dla studentów, nauczycieli i badaczy historii sztuki, studiów wizualnych i dziedzin pokrewnych, książka, dzięki swojej interdyscyplinarnej strukturze, w sposób dorozumiany i jawny, rozważa zarówno rolę scenografii, jak i sztuki w społeczeństwie.