Molski Gallery ma przyjemność zaprezentowania czterech rzeźb Barbary Falender, które sygnalizują różne wątki w jej twórczości, rozwijającej się od początku lat 70. XX wieku. Każde z tych dzieł wystawione zostanie w oddzielnej przestrzeni, zapewniając widzom możliwość kontemplacji znaczeń i powierzchni tych niezwykłych realizacji, które są ważną częścią historii nowoczesnej rzeźby w Polsce. Centralnym i zarazem tytułowym obiektem wystawy jest marmurowa rzeźba Jednia z 1994 roku, koncentrująca w sobie tematykę macierzyństwa, którą rzeźbiarska nieustannie eksploruje w marmurach, znajdujących się na granicy abstrakcji i figuracji. Jednia należy do grupy dzieł materializujących w marmurze akt narodzin i pierwotne zespolenie ciała matki i dziecka. Są to rzeźby, a jednocześnie psychoanalityczne i egzystencjalne traktaty w kamieniu, powiązane z doświadczeniem macierzyństwa Falender. Po raz pierwszy Jednię będzie można zobaczyć w relacji do przygotowawczych studiów rysunkowych artystki i historycznych fotografii ukazujących jej pracę nad rzeźbą. Obok macierzyństwa, drugim tematem są abstrakcje metafizyczne. Falender jest rzeźbiarką, która jest przywiązana do sztuki figuratywnej o klasycznych konotacjach uzupełnionych nowoczesną fragmentaryczną i organiczną formą. Tymczasem wystawa zaakcentuje poboczny wątek jej twórczości czyli geometryczną rzeźbę metafizyczną dedykowaną bliskim osobom i będącą refleksją nad czasem, przeznaczeniem i przemijaniem. Tak jest w przypadku marmurowej Klepsydry (2005) i bazaltowego Fatum (1995), rzeźb żałobnych, które przeniosą widzów od narodzin do śmierci. Falender jest mistrzynią zmysłowej i idealistycznej rzeźby w najtrudniejszym i najcenniejszym materiale – marmurze. Jej dzieła działają jakością wykonania, głębią i autentyzmem emocji, niezależnością poszukiwań. Rzeźbiarka tworzy w takich materiałach jak brąz, granit, bazalt, epoksyd, porcelana, które często łączy ze sobą. Ten materiałowo i przestrzennie eksperymentalny i surrealistyczny charakter jej sztuki oddaje Jajo nadziei (2004) wykonane z bazaltu, stali i strusich jaj; specjalnie ponownie odkryte na poznańską ekspozycję. Zawsze osobna droga twórcza artystki pozwala śledzić rozwój i kunszt indywidualnego języka rzeźbiarskiego, jak i jest świadectwem ważnych zjawisk charakterystycznych dla historii współczesnej rzeźby.