SOWA OPAC : Katalog Mediateki Akademia Sztuki w Szczecinie

Artykuł

W koszyku

oceń

W brzuchu wieloryba / Zofia Jabłonowska-Ratajska. W: Arteon : magazyn o sztuce. - Czas. 3, nr 1(2013), s. 26-27 1508-3454.

Autor

Jabłonowska-Ratajska Zofia (1960- )

Forma i typ

Artykuły

Temat

Bednarski, Krzysztof M. (1953- ) Galeria aTAK Wystawy sztuki Warszawa (woj. mazowieckie)

Gatunek

Rzeźba polska

Dokument nadrzędny: Arteon : magazyn o sztuce.

Krzysztof Bednarski jest jednym z najwybitniejszych rzeźbiarzy polskich. Absolwent warszawskiej ASP, zdobywający doświadczenie pod okiem prof. Jerzego Jarnuszkiewicza, jednocześnie związany z Teatrem Laboratorium Jerzego Grotowskiego. Wielka indywidualność artystyczna i bujna osobowość. Artysta od lat mieszkający na stałe w Rzymie i jednocześnie aktywnie uczestniczący w polskim życiu artystycznym. W 1987 roku stworzył niezwykłą rzeźbę - „Moby Dick" czyli „16 wycinków na nieskończoność", która stała się swego rodzaju manifestem artystycznym drugiej polowy lat osiemdziesiątych. Poetyckim obrazem pogoni za nieosiągalnym, kosmicznym symbolem uniwersalnego porządku, rzeźbiarską i intelektualną prowokacją. Ta praca, dziś w stałej kolekcji Muzeum Sztuki w Łodzi, przyniosła Bednarskiemu szerokie uznanie i ugruntowała jego pozycję w świecie. "Moby Dick" jest szczególnym modelem przestrzeni, na którym artysta wielokrotnie dokonywał daleko idących przekształceń, każdorazowo kreując go od nowa. Rzeźba stała się początkiem całego, rozłożonego na lata cyklu, w którym Bednarski dokonywał transformacji motywu łodzi - lewiatana, badał wynikające z nich relacje przestrzenne i znaczeniowe.

Początkiem i podstawą materiałową „Moby Dicka" z 1987 była pocięta skorupa łodzi. Pierwszy „Moby Dick" był specyficzną instalacją, wykorzystującą gotowy obiekt, znaleziony i wyjęty z dawnego porządku. W kolejnych przeobrażeniach tematu Bednarski wracał do tradycyjnego warsztatu rzeźbiarskiego. Niewielkie w skali modele „Moby Dicka" o minimalistycznych i syntetycznych formach powstawały w białym marmurze, w wypolerowanym lub patynowanym na różne sposoby brązie. Bednarski traktował je jak obiekty rzeźbiarskie, warianty, odmiany, matryce tematu głównego. Stworzył kilka cykli powiązanych wewnętrznie: od 1989 „Maski", potem od 1996 „Sekcje" i „Powierzchnie całkowite". Szczególnie te ostatnie otworzyły pole niezwykłych doświadczeń w transformacji form, których podstawą był wyjściowy model „Moby Dicka". Ostatnie prace Bednarskiego z cyklu „MD&" to powrót do skali rzeźby – architektury i zarazem maestrii rzeźbiarskiego rzemiosła. Wystawa ukazuje tę drogę, przejście – pasaż od modeli przestrzeni do pełnej przestrzennej kreacji rzeźbiarskiej.

zob. w.bibliotece.pl

Strefa uwag:

Uwaga dotycząca zawartości

Wystawa: Krzysztof M. Bednarski „Moby Dick”.