Wystawa w_skali_jeden_do_jednego prezentuje prace Danuty Dąbrowskiej z ostatniej dekady w ujęciu retrospektywnym. W ramach ekspozycji prezentowane są prace graficzne, fotograficzne, obiektowe, kolaże z użyciem różnych mediów i materii. Wcześniejsze prace artystki poruszały problem percepcji w obszarze dysfunkcji optycznych i przeciążeń zmysłów. W późniejszych często wykorzystywane były mechanizmy kinetyczne bądź projekcje video. Obecnie istotnym punktem odniesienia stały się geometria i porządek wynikający z życiowej potrzeby ładu, nieustającego krzątactwa, wzmożeń estetycznych, a także niedościgła potrzeba redukcji przedmiotów gromadzonych do przetworzeń obiektowych oraz inspiracji, męczących swoim nadmiarem i nieistotnością. Dąbrowska w swojej praktyce bada niepełne, fragmentaryczne układy kompozycyjne, będące pokłosiem wielokrotnych zmagań z pracą w dużej skali przy aranżacjach wystaw czy mierzenia się z przestrzenią scenograficzną. Sama artystka mówi: „zawsze ważny był dla mnie związek między formą a jej znaczeniem, między nieistotnością a funkcjonalnością. Wagą pomiarowości i skalowania, zwłaszcza w ostatnich pracach inspirowanych szablonami dla architektów i projektantów do wykreślania krzywizn, liter i kształtów. Odkąd pamiętam, ciekawiły mnie wzory, ich struktura w różnych skalach wewnątrz racjonalnych systemów, takich jak język i geometria. Rezonowanie form, wykresów, schematów, symboli i wykreślanych planów z użyciem słów, liter, zapisów numerycznych i prostych elementów graficznych. Wszystko to, przenikając się, współpracuje z semiotyką tekstograficzną w kontinuach dekonstrukcji i ponownych złożeń”.