Autor opowiada w książce o zjawisku w Polsce mało znanym: nowojorskim kinie undergroundowym od połowy lat pięćdziesiątych do końca wieku, analizując je przez pryzmat transgresji – „manifestacji wolności człowieka”. Wkracza na obszar wypowiedzi artystycznych, które nie znają granic, tabu, świętości, nie stronią od przemocy czy seksu. Genius loci tej książki to Nowy Jork, który po czasach ekonomicznej prosperity zaczął w latach sześćdziesiątych XX wieku podupadać, by w latach siedemdziesiątych stać się ekonomicznym i społecznym bankrutem. Jego codziennością były „morderstwa, handel narkotykami, prostytucja, gwałty, napady, rozboje, przemoc wobec dzieci, korupcja i bieda”. W tej atmosferze i w tej rzeczywistości rodziły się bezkompromisowe zjawiska artystyczne. Anioły nie znają wstydu. Transgresja w kinie Nowego Jorku to opowieść o ludziach, których twórczość kwestionowała porządek tego świata, o artystach, filmowcach, buntownikach z nurtu nowojorskiej kontrkultury i kinowego undergroundu (Kenneth Anger, Jonas Mekas, Jack Smith, Andy Warhol, Barbara Rubin, Carolee Schneemann), no wave cinema (Amos Poe, Eric Mitchell, James Nares, Vivienne Dick, Beth B.), partyzanckiej telewizji (RainDance Corporation) i kina transgresji (Nick Zedd, Richard Kern, David Wojnarowicz, Tommy Turner, Lydia Lunch, Tessa Hughes-Freeland, Casandra Stark). Marcin Borchardt – reżyser, scenarzysta, filmoznawca, doktor nauk humanistycznych w dyscyplinie nauk o sztuce. Wykładowca Gdyńskiej Szkoły Filmowej i Uniwersytetu Gdańskiego. Autor monografii Awangarda muzyki końca XX wieku. Przewodnik dla początkujących (2014), filmów dokumentalnych (między innymi Beksińscy. Album wideofoniczny, 2017), reklam, wideoklipów, programów telewizyjnych. Członek Polskiej Akademii Filmowej (PAF) i Europejskiej Akademii Filmowej (EFA).

Słyszenie, słuchanie... Z bliska, z pamięci… Wieloaspektowe postrzeganie przestrzeni poprzez dźwięk to esencja zbioru miniesejów Marcina Dymitera. Autor stawia pytania między innymi o tożsamość i dźwiękową pamięć miejsc, o funkcjonowanie człowieka w konkretnej audiosferze, o ekologiczne aspekty pejzażu dźwiękowego. Opisuje soundscape wielkich miast, takich jak Berlin, Praga czy Lizbona, i przestrzeni nieoczywistych, jak pracownia Güntera Grassa. Przywołuje brzmienia przeszłości (Huta Uthemanna, Telefon Hírmondó), poddaje się intymnej aurze Oliwy, pustych plaż Pomorza, spalonej słońcem Malty. Perspektywa, którą proponuje, jest zaproszeniem do refleksji nad dźwiękowym otoczeniem człowieka. Odkrywa przed odbiorcą prawdę, która nie dla wszystkich i nie zawsze wydaje się oczywista: że dźwięk (także ten wyabstrahowany z kontekstów muzycznych i estetycznych) jest zjawiskiem historycznym, politycznym, społecznym, ekologicznym. Wnioski z tych przemyśleń – inspirujące i napisane z szacunkiem dla znaczeń i brzmienia słów – bywają gorzkie, ale nie sposób przejść wobec nich obojętnie. Istotną odsłoną autorskiej perspektywy myślenia o dźwięku i działania w dźwięku jest cykl zatytułowany „Field Notes”, dostępny w serwisie Bandcamp: https://field-notes.bandcamp.com. W książce znajdują się odesłania do tych nagrań. Ich znajomość nie jest konieczna, by dotrzeć do sedna „Notatek z terenu”, ale na pewno pozwoli zrozumieć – a być może także poczuć – fascynację dźwiękiem. To niezwykła książka o słuchaniu. O doświadczaniu życia w skali mikro. O pejzażach dźwiękowych i psychoakustycznych iluzjach. O miejscach i miastach czytanych uchem. Opowiedziana niczym powieść drogi, ruchliwa i zmysłowa, otwiera nęcące perspektywy. Czyżby to słuchanie mogło nas na nowo zadomowić w świecie? (Rafał Księżyk)

"Borderscape. Research, Representation and Spatiality in the Borders" wpisuje się w najnowsze trendy studiów nad granicami, postrzegając granice jako wielopłaszczyznowe relacje, które rozgrywają się nie tylko w wymiarze przestrzennym, ale także społecznym i czasowym. Analiza dynamicznych procesów wytwarzania i reprodukcji granic geopolitycznych pozwala uchwycić również wzajemne oddziaływanie granic geopolitycznych i społecznych. Te ostatnie – odnoszące się między innymi do barier pomiędzy płciami, klasami społecznymi lub organizacjami – choć nie muszą znajdować wyrazu przestrzennego, mogą mieć szczególne znaczenie w odniesieniu do granic geopolitycznych. Co istotne, patrzenie na granice z perspektywy wielowymiarowych relacji pozwala zadbać o sprawczość poszczególnych aktorów obecnych na pograniczach. Oni bowiem tworzą i przekształcają granice, te z kolei oddziałują na nich. Szczególną cechą publikacji jest to, że podchodzi ona do krajobrazów granicznych trojako. Po pierwsze, opiera się na badaniach eksplorujących różne miejsca geograficzne i polityczne, biorąc pod uwagę najbardziej sporne obszary graniczne ostatnich lat – to czyni Borderscape ważnym źródłem studiów porównawczych. Po drugie, z całą mocą podkreśla – a dotychczas nie było to zbyt częste w tego rodzaju wydawnictwach – istnienie ważnego związku między perspektywą antropologiczną, wizualnością i reprezentacją a przestrzennością. Po trzecie wreszcie – autorzy, wywodząc się z różnych środowisk, łącząc różne podejścia i poetyki wyrazu oraz proponując rozmaite formy dzielenia się doświadczeniem, stworzyli unikatowy obiekt książkowy, który traktuje krajobrazy graniczne jako równorzędny temat sztuki i badań. Agata Rogoś / Weiss jest projektantką, kuratorką i antropolożką. W polu jej zainteresowań badawczych znajdują się studia nad granicami i migracjami, antropologia miejska oraz ich styk z kulturą wizualną. Obroniona na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu praca doktorska dotyczyła słowiańskiej i albańskiej pamięci zbiorowej oraz współczesnych dyskursów tożsamościowych w Macedonii. W latach 2017–2022 odbyła staż podoktorski na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie. Wykładała teorię sztuki współczesnej, praktyki kuratorskie i antropologię na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie, Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu, Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytecie Cyryla i Metodego w Skopje, Uniwersytecie w Tiranie i Uniwersytecie w Prisztinie. Ponadto prowadziła wykłady i prezentacje między innymi na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku, Uniwersytecie Karola w Pradze, w Cambridge w Wielkiej Brytanii, Uniwersytecie w Bukareszcie. Realizowała projekty i publikowała w Polsce, Niemczech, Macedonii Północnej, Kosowie, Albanii i Chorwacji. Od 2023 roku pracuje na stanowisku adiunkta w Akademii Sztuki w Szczecinie. Oprócz działalności akademickiej prowadzi również praktykę projektową i kuratorską Vernacular Forms.