Design is broken. Young and not-so-young designers are becoming increasingly aware of this. Many feel impotent: they were told they had the tools to make the world a better place, but instead the world takes its toll on them. Beyond a haze of hype and bold claims lies a barren land of self-doubt and impostor syndrome. Although these "feels" might be the Millennial norm, design culture reinforces them. In conferences we learn that "with great power comes great responsibility" but, when it comes to real-life clients, all they ask is to "make the logo bigger." This book probes the disillusionment that permeates design. It tackles the deskilling effects provoked by digital semi-automation, the instances of ornamental politics fashioned to please the museum-educational complex, the nebulous promises of design schools. While reviving historical expressions of disenchantment, Silvio Lorusso examines present-day memes and social media rants. To depict this disheartening crisis, he crafts a new critical vocabulary for readers to build upon. What this exposé reveals is both worrying and refreshing: rather than producing a meaningful order, design might be just about inhabiting chaos. What was once a promising field rooted in problem-solving has become a problem in itself. The skill set of designers appears shaky and insubstantial - their expertise is received with indifference, their know-how is trivialised by online services, their work is compromised by a series of unruly external factors. If you see yourself as a designer without qualities; if you feel cheated, disappointed or betrayed by design, this book is for you.

Projekt jest zepsuty. Coraz bardziej zdają sobie z tego sprawę młodzi i mniej młodsi projektanci. Wiele osób czuje się bezsilnych: powiedziano im, że mają narzędzia, dzięki którym uczynią świat lepszym miejscem, ale zamiast tego świat zbiera na nich swoje żniwo. Za mgłą szumu i odważnych twierdzeń kryje się jałowa kraina zwątpienia i syndromu oszusta. Chociaż te „odczucia” mogą być normą milenijną, kultura projektowania je wzmacnia. Na konferencjach dowiadujemy się, że „z wielką władzą wiąże się wielka odpowiedzialność”, ale w przypadku prawdziwych klientów jedyne, o co proszą, to „powiększenie logo”. Ta książka bada rozczarowanie, które przenika projektowanie. Zajmuje się efektami biurkowymi wywołanymi przez cyfrową półautomatyzację, przypadkami polityki zdobniczej ukształtowanej tak, aby zadowolić kompleks muzealno-edukacyjny, mglistymi obietnicami szkół projektowania. Przywołując historyczne przejawy rozczarowania, Silvio Lorusso przygląda się współczesnym memom i tyradom w mediach społecznościowych. Aby zobrazować ten przygnębiający kryzys, tworzy nowe słownictwo krytyczne, na którym czytelnicy mogą się opierać. To, co ujawnia to exposé, jest zarówno niepokojące, jak i odświeżające: zamiast tworzyć znaczący porządek, projektowanie może po prostu polegać na zamieszkiwaniu chaosu. To, co kiedyś było obiecującą dziedziną zakorzenioną w rozwiązywaniu problemów, stało się problemem samym w sobie. Zestaw umiejętności projektantów wydaje się chwiejny i nieistotny – ich wiedza specjalistyczna jest odbierana obojętnie, ich know-how jest trywializowane przez usługi online, a ich praca jest zagrożona przez szereg niesfornych czynników zewnętrznych. Jeśli postrzegasz siebie jako projektanta bez cech; jeśli czujesz się oszukany, rozczarowany lub zdradzony przez projekt, ta książka jest dla Ciebie.

Walking is as much a cultural practice as it is an embodied experience. The contributions in this book highlight the interrelations between bodies, knowledges, places, affects, and other materialities through phenomenological, artistic, and methodological lenses. Walking is explored as a relational practice situated in specific landscapes--it connects different cultural practices, holds material-semiotic performativity, and always involves an interweaving of (geo)political territories and borders. This book brings together written and visual contributions from social scientists and artists, offering a vibrant and multifaceted perspective on the phenomenon of walking.

Chodzenie jest zarówno praktyką kulturową, jak i doświadczeniem ucieleśnionym. Wkład w tę książkę uwypukla wzajemne relacje między ciałami, wiedzą, miejscami, afektami i innymi materialnościami z perspektywy fenomenologicznej, artystycznej i metodologicznej. Chodzenie jest badane jako praktyka relacyjna umiejscowiona w określonych krajobrazach – łączy różne praktyki kulturowe, cechuje się materialno-semiotyczną performatywnością i zawsze wiąże się z przeplataniem się (geo)politycznych terytoriów i granic. Książka ta gromadzi pisemne i wizualne prace socjologów i artystów, oferując żywą i wieloaspektową perspektywę na zjawisko chodzenia.